چگونه می شود آرامش را به خاور ميانه برگرداند؟ احمد پناهنده

رويدادهای اخير در جنگ داخلی فلسطين و حاکم شدن گروه تروريستی حماس، بر نوار غزه، اين هشدار را در گوشهای شنوا و وجدانهای بيدار به صدا در آورده است که اسرائيل در يک قدمی يک جنگ نابود شونده قرار گرفته است.
اگر امروز اين خطر، جدی گرفته نشود فردا خيلی دير خواهد بود. زيرا جمهوری اسلامی برای ماندن در قدرت به اين قدرت نمايی نياز دارد تا از نظر منطقه ای قدر قدرت جلوه کند و آمريکا و کشورهای جهان آزاد را با حمله های آدم کشی ِ انتحاری، در عراق و افغانستان پا گيرنمايد.
ديروز جبهه ای مرگبار از طريق حزب الله، توسط جمهوری اسلامی، عليه اسرائيل ودولت فواد سينيوره گشوده شده بود که با عکس العمل به موقع اسرائيل وجهان آزاد روبرو شد که لطمات سنگينی به تروريست ها وارد شد. اما امروز جمهوری اسلامی با نا ديده گرفتن تعهد بين المللی و پافشاری بر غنی سازی اورانيوم و دست يابی به چرخه سوخت جهت توليد سلاحهای کشتار جمعی ِ اتمی، همزمان جبهه های ديگری را در لبنان و امروز در منطقه خود گردان فلسطين گشوده است، بطوری که با حمايت تسليحاتی و مالی و حتی انسانی، از گروه تروريستی حماس، نوار غزه را به اشغال خود در آورده اند و سازمان معتدل و آينده نگر ِ الفتح، به رهبری عباس را در انظار مردم فلسطين تحقير و تضعيف کرده اند.
اين رويدا دها در کنار ِ عربده کشی های احمدی نژاد مبنی بر محو اسرائيل از جغرافيای جهان، خطر تاريک شدن منطقه ی خاور ميانه را در چشم انداز نزديک آواز می دهد.
اگر جهان آزاد به خود نجنبد و سياست مماشات را همچنان با جمهوری اسلامی ادامه دهد، جمهوری اسلامی نه اينکه امروز در عراق و افغانستان، حلقه محاصره را با توده های انتحاری بر کشورهای آزاد جهان تنگ می کند بلکه همين فردا جبهه هايی به مراتب خونبار تر در لبنان و فلسطين بر اسرائيل تحميل خواهد کرد.
آنها باکی ندارند که بگويند که خواهان نابودی اسرائيل هستند و هر روز شديدتر و رساتر از روز گذشته اين شومفرياد را شيون سر می دهند.
چه بايدکرد؟
اشتباه تاريخی جهان آزاد، ديروز اين بود که تعادل منطقه خاور ميانه را در جنگ سرد، به نفع اسلامگرايان به هم زدند و يکی از دوستان ِ استراتژيک خود را در اين راه قربانی کردند.
آيا امروز هم قصد دارند در مقابل باج خواهی فناتيک ها، در ايران، کوتاه بيايند تا از اين غفلت، جمهوری اسلامی، فردا در خانه ی دوست ديگری چادر بزند؟
فرصت دادن به افعی کشنده استقبال از مرگ است و امروز اين افعی، دندان ِ زهر آلود خود را در تن و جان عراق و افغانستان فرو يرده است و اينجا وآنجا به سربازهای چند مليتی نيش می زند.
اگر با سنگ بر سرش نکوبيم، فردا همين دندان زهر آلود را در تن اسرائيل و فردا های ديگر در جان ِ کشورهايی چون مصر و عربستان و و و فرومی برد.
برای جلوگيری از يک فاجعه جهانی، امروز هر شهروند ِ جهان آزاد بايد يک اسرائيلی و ايرانی بشود و در کنار مردم ايران و اسرائيل، جمهوری اسلامی را در همه عرصه ها به عقب نشينی وا دارد تا مردم ايران بتوانند در سراسر خاکشان و بويژه در تهران گلوی رژيم را بفشارند و از سرير خلافت به زير بکشند.
در اين امر خطير و فاجعه ساز می بايستی تمامی نيروهای مخالف جمهوری اسلامی، فارغ از هر گونه عقيده و مرام در کنار يکديگر قرار بگيرند و مبارزات مردم ايران را در همه عرصه ها تقويت کنند تا با خيزش و اعتراض عمومی موجبات به زير کشيدن شدن جمهوری اسلامی از اريکه قدرت را فراهم کنند.

فراموش نکنيم که تصور يک خاورميانه آرام، با جمهوری اسلامی ممکن نيست به عبارت ديگر تا زمانی که جمهوری اسلامی در قدرت است هرروز ِ خاورميانه، بد تر از ديروز خواهد شد و مطمئن باشيم که با خشک کردن ريشه جمهوری اسلامی، زائدهای چون حزب الله و جهاد وحماس و و و هيچگونه امکان رشد نخواهند داشت بلکه خواهند مرد.
همچنين يک صلح پايدار و آرامش در منطقه در گرو يک ايران بدون جمهوری اسلامی و يک اسرائيل قوی نهفته است.

دکتر احمد پناهنده